«داش‌آکل» به تئاتر شهر نمی‌آید/ منتفی شدن اجرا بعد از ۲ سال – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

حسن باستانی نویسنده و کارگردان تئاتر درباره فعالیت های اخیرش به خبرنگار مهر گفت: از مرداد ۹۶ که نمایش «صبح یه روز لعنتی» را در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به صحنه برده ام تا امروز نمایشی را اجرا نکردم و امسال اصلا شرایط اجرای نمایشی برایم فراهم نشد.

وی ادامه داد: نمایشنامه «داش آکل» را برای اجرا در تئاتر شهر ارایه دادم اما مورد قبول واقع نشد. نمی دانم سیاست آقای اسعدی برای انتخاب آثار چیست و چه فاکتورهایی را مد نظر قرار دارد اما من از مرداد ۹۶ در تئاتر شهر اجرایی نداشتم بنابراین واجد اجرا در سال ۹۸ بوده ام.

باستانی درباره اجرای نمایش در سالنی دیگر بیان کرد: متاسفانه توانایی گرفتن سالنی خصوصی را ندارم چون اجرا در تماشاخانه های خصوصی مستلزم رعایت برخی از ویژگی ها است که نمایش من از آن برخوردار نیست و حتما باید تهیه کننده ای گردن کلفت پای کار باشد که از عهده من خارج است.

وی در پایان صحبت هایش متذکر شد: در حال حاضر نگارش چند متن را در دست دارم اما اجرای نمایش «داش آکل» که براساس داستان صادق هدایت نوشته شده است، برایم اهمیت داشت که فعلا میسر نشده است.

نمایش «صبح یه روز لعنتی» به نویسندگی و کارگردانی حسن باستانی و بازی رویا افشار، لیلا برخورداری، مارال فرجاد، حمیدرضا فلاحی، پژمان عبدی و احمد صمیمی مرداد ماه ۹۶ در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت.

دانلود فیلم ترسناک The Laplaces Demon 2017


دانلود فیلم The Laplaces Demon 2017

دانلود فیلم ترسناک The Laplaces Demon 2017 با زیرنویس فارسی و لینک مستقیم

دانلود فیلم سینمایی The Laplace’s Demon 2017 با کیفیت Webrip 720p از سایت همراه مووی

دانلود رایگان فیلم The Laplace’s Demon با حجم کم و عالی بهمراه پیشنمایش فیلم

دانلود فیلم ترسناک The Laplaces Demon 2017

نام فیلم: The Laplace’s Demon 2017

ژانر: ترسناک , رازآلود , علمی تخیلی , هیجان انگیز

محصول کشور: ایتالیا

امتیاز: ۶٫۷ از ۱۰

سال انتشار: ۲۰۱۷

مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه

زبان: ایتالیایی

کارگردان: Giordano Giulivi

نویسندگان: Silvano Bertolin (story), Ferdinando D’Urbano (story)

ستارگان: Silvano Bertolin, Ferdinando D’Urbano, Duccio Giulivi

اطلاعات بیشتر: کلیک کنید

خلاصه داستان : این فیلم محصول سال ۲۰۱۷ ‌می‌باشد. یک تیم از محققان یک سیستم برای محاسبه رویدادهای به ظاهر تصادفی ایجاد کرده اند. استاد اسرار آمیز آنها را به خانه ای از راه دور خود بر روی یک سنگ در وسط اقیانوس دعوت می کند، همه آنها باید اینکار را انجام دهند تا….

دانلود فیلم های ۲۰۱۷ = جهت دانلود فیلم به ادامه مطلب مراجعه کنید…


دانلود فیلم The Laplaces Demon 2017 :

 

.پیشنهاد میشه همچنین ببینید

 

 

تریلر فیلم The Laplace’s Demon 2017 :

    به این پست امتیاز دهید.

    بدون رای!



    دانلود فیلم ترسناک The Laplaces Demon 2017

    ترکیبات خمیردندان موجب کاهش تاثیر درمانی آنتی بیوتیک ها می شود – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

    به گزارش خبرنگار مهر، ماده «تریکلوزان» یک ماده فعال دارای خواص آنتی باکتریال است که به خمیردندان، دهان شویه ها و لوازم آرایشی افزوده می شود. حتی این ماده به منظور کاهش یا پیشگیری از رشد باکتری ها، به پوشاک، اسباب بازی ها و کارت های اعتباری هم افزوده می شود.

    محققان دانشگاه واشنگتن عنوان می کنند قرارگیری در معرض تریکلوزان ممکن است به طور سهوی موجب تحریک باکتری ها به گونه ای شود که آنها بتوانند در مقابل تجمع کُشنده آنتی بیوتیک ها، از جمله آنتی بیوتیک های مورداستفاده در درمان عفونت های مجاری ادراری، طاقت بیاورند.

    عفونت مجاری ادراری زمانی روی می دهد که باکتری ها، عمدتا باکتری E. coli، وارد مجرای ادرار شده و ایجاد عفونت می کند. معمولا از آنتی بیوتیک Cipro برای نابودی باکتری ها و درمان عفونت استفاده می شود.

    محققان با آزمایش موش ها دریافتند آنهایی که آب آغشته به تریکلوزان نوشیده بودند دارای میزانی تریکلوزان در ادرارشان بودند.

    بعد از درمان آنتی بیوتیکی، موش های که در معرض تریکلوزان قرار گرفته بودند دارای میزان بالا باکتری در ادرار و دیواره مثانه شان بودند، اما در موش های بدون قرارگیری در معرض این ماده، تعداد باکتری ها به مراتب کمتر بود.

    محققان متوجه شدند شمار باکتری ها در ادرار موش های قرارگرفته در معرض تریکلوزان ۱۰۰ برابر بیشتر بود از اینرو تاثیر درمان آنتی بیوتیکی به مراتب کمتر می شود.

    افراد مبتلا به دیابت در معرض ریسک بالای کمردرد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

    به گزارش خبرنگار مهر، محققان دانشگاه سیدنی با بررسی هشت مطالعه قبلی دریافتند دیابت و کمردرد به طور همزمان باهم وجود دارند، اگرچه هنوز رابطه مستقیم بین این دو اثبات نشده است.

    «مانوئلا فریرا»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: «به نظر می رسد دیابت و کمردرد و گردن درد تا حدودی باهم مرتبط هستند. هنوز نحوه وجود این ارتباط مشخص نیست.»

    وی در ادامه می افزاید: «دیابت نوع۲ و کمردرد هر دو رابطه قوی ای با چاقی و عدم تحرک فیزیکی دارند. نتایج یافته های ما نشان می دهد کنترل وزن و فعالیت فیزیکی نقش مهم و اساسی در حفظ سلامت دارند.»

    طبق گزارش محققان، حدود ۳۸۲ میلیون نفر در جهان مبتلا به دیابت نوع۲، شایع ترین نوع بیماری، هستند.

    محققان بر انجام تحقیقات بیشتر به منظور تعیین این رابطه تاکید دارند.

    دانلود فیلم اکشن از پاریس با عشق From Paris with Love 2010


    دانلود فیلم From Paris with Love 2010

    دانلود فیلم اکشن از پاریس با عشق From Paris with Love 2010 با زیرنویس فارسی و لینک مستقیم

    دانلود فیلم سینمایی From Paris with Love 2010 با کیفیت BluRay 1080p از سایت همراه مووی

    دانلود رایگان فیلم از پاریس با عشق با حجم کم و عالی با بازی جان تراولتا بهمراه پیشنمایش فیلم

    دانلود فیلم اکشن از پاریس با عشق From Paris with Love 2010

    نام فیلم: از پاریس با عشق – From Paris with Love 2010

    ژانر: اکشن , جنایی , هیجان انگیز

    محصول کشور: فرانسه

    امتیاز: ۶٫۵ از ۱۰

    سال انتشار: ۲۰۱۰

    مدت زمان: ۹۲ دقیقه

    زبان: فرانسوی

    کارگردان: Pierre Morel

    نویسندگان: Adi Hasak (screenplay), Luc Besson (story) Stars:John Travolta, Jonathan Rhys Meyers, Kasia Smutniak

    ستارگان: John Travolta, Jonathan Rhys Meyers, Kasia Smutniak

    اطلاعات بیشتر: کلیک کنید

    خلاصه داستان : دو همکار با نامهای چارلی واکس، (جان تراولتا) و جیم ریس (جاناتان میرز) در دفتر سفارت آمریکا در فرانسه در حال کار هستند، کارمند جوان جیم که توسط یک جاسوس از شکل گیری یک حمله تروریستی در پاریس با خبر شده است به دنبال متوقف کردن حمله تروریستی در شهر می باشد…

    دانلود فیلم های ۲۰۱۰ = جهت دانلود فیلم از پاریس با عشق به ادامه مطلب مراجعه کنید…


    دانلود فیلم From Paris with Love 2010 :

     

    .پیشنهاد میشه همچنین ببینید

     

    تریلر فیلم From Paris with Love 2010 :

      به این پست امتیاز دهید.

      بدون رای!



      دانلود فیلم اکشن از پاریس با عشق From Paris with Love 2010

      تسری ظرفیت ۷.۵ میلیارد دلاری صرفه‌جویی سوخت به خط‌آهن چابهار-سرخس – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

      به گزارش خبرنگار مهر، سعید رسولی عضو هیئت مدیره شرکت راه آهن در گفت وگویی که دو هفته قبل با خبرنگار مهر درباره پرداخت مابه‌التفاوت میزان صرفه جویی در مصرف سوخت در پروژه‌های سرمایه گذاری ریلی و انتقال بار و مسافر از جاده به ریل داشت، گفت: بر اساس ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و ارتقای نظام مالی کشور، هر گونه سرمایه گذاری یا اقدامی که موجب صرفه‌جویی در مصرف سوخت یا بهبود وضعیت محیط زیست شود، وزارت نفت مکلف است تا اصل و سود سرمایه را به سرمایه گذار بخش خصوصی پرداخت کند.

      عضو هیئت مدیره شرکت راه آهن قاعده محاسبه کاهش مصرف سوخت را بر اساس تن ـ کیلومتر عنوان و تصریح کرد: در بخش مسافری به ازای هر «نفر ـ کیلومتر»، ۲۰ سی سی و در باری به ازای هر «تن ـ کیلومتر» ۳۵ سی سی را مبنای میانگین کاهش مصرف سوخت در حمل و نقل ریلی و انتقال بار یا مسافر از جاده به ریل قرار داده ایم. این ارقام در شورای اقتصاد نیز نهایی شده و به تصویب رسیده است

      وی سقف قرارداد شرکت های راه آهن و سازمان بهینه سازی مصرف سوخت را ۷.۵ میلیارد دلار برای ۱۰ سال اعلام کرد و یادآور شد: اجازه داریم در صورتی که در مصرف سوخت صرفه جویی رخ دهد، تا سقف ۷.۵ میلیارد دلار ظرف ۱۰ سال از وزارت نفت پول دریافت کنیم.

      رسولی با اشاره به امکان تسری ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر از ناوگان ریلی به زیرساخت های ریلی خاطرنشان کرد: اقدامات زیربنایی که توسط بخش خصوصی انجام و موجب کاهش مصرف سوخت شود هم شامل این قانون است و بنابراین امکان تسری این قانون به اقدامات زیربنایی هم وجود دارد. سازمان بهینه سازی مصرف سوخت نیز منطق این درخواست راه آهن را پذیرفته است.

      ماده ۱۲؛ مشوقی برای توسعه شبکه ریلی

      کارشناسان صنعت حمل و نقل ریلی معتقدند ظرفیت قانونی ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید به قدری قابل توجه است که می­‌توان از آن به عنوان یکی از مشوق های مؤثر برای تضمین سرمایه‌گذاری بخش غیردولتی در پروژه های زیرساختی ریلی استفاده کرد.

      با توجه به اینکه انتقال هر تن ـ کیلومتر بار از جاده به ریل سبب صرفه جویی قابل توجهی در میزان مصرف سوخت می‌شود، لذا تسریع در تکمیل پروژه های زیرساختی ریلی از اهمیت بالایی برخوردار می شود.

      اگرچه ابرپروژه راه آهن چابهار ـ زاهدان ـ بیرجند ـ سرخس در اختیار شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور قراردارد و از سوی دیگر در یکی دو هفته اخیر با تصویب و ابلاغ هیئت دولت، ۴ پروژه زیرساختی ریلی که در اختیار شرکت راه آهن قرار داشت، به این شرکت واگذار شده است، اما این موضوع نافی قرارداد شرکت راه آهن با شرکت بهینه سازی مصرف سوخت نیست و می توان در تفاهم نامه جدیدی پروژه های ریلی در اختیار شرکت ساخت را نیز در ذیل قرارداد ۷.۵ میلیارد دلاری «راه آهن ـ بهینه سازی مصرف سوخت» گنجاند یا قرارداد جدیدی میان شرکت های «ساخت» و «بهینه سازی» با موافقت شورای اقتصاد تا سقف ۷.۵ میلیارد دلار مذکور به امضا رساند تا مشکل حقوقی آن نیز برطرف شود.

      محور ریلی چابهار-سرخس؛ مصداق مهم تسری ماده ۱۲ به پروژه های زیرساختی

      در همین ارتباط سید میثم لاجوردی، کارشناس صنعت حمل و نقل ریلی در گفت وگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: محور ریلی چابهار ـ سرخس به طول ۱۳۵۰ کیلومتر طولانی‌ترین خط ریلیِ در دست ساخت کشور است که از سال ۸۹ مورد تصویب قرار گرفته است.

      وی افزود: قطعه اول این مسیر ریلی از چابهار تا زاهدان که طولی بالغ بر ۶۱۰ کیلومتر دارد در ۸ سال گذشته به دلیل کمبود منابع مالی کمتر از ۴۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. ساخت این محور ریلی علاوه بر پوشش بارهای ترانزیتی کشورهای جنوب شرق آسیا، هند، آسیای میانه، افغانستان و پاکستان می‌­تواند جابه‌جایی بارهای داخلی شرق کشور را هم پوشش دهد.

      لاجوردی گفت: بر اساس آمار سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای، در سال ۹۶ بیش از ۶.۴ میلیون تن بار ریل پسند (سیر بیش از ۵۰۰ کیلومتر) بین ۳ استان شرقی سیستان­ و بلوچستان، خراسان­ جنوبی و خراسان­ رضوی جابه جا شده است.

      صرفه جویی سالانه ۵۰۰ میلیارد تومانی در مصرف سوخت با تکمیل راه آهن چابهار-سرخس

      کارشناس حمل و نقل ریلی یادآور شد: با فرض جذب ۸۰ درصد این بارها به شبکه ریلی و سیر حداقلی ۵۰۰ کیلومتر برای هر محوله (صرف نظر از جابه جایی بار ترانزیتی) سالانه حدود ۹۰ میلیون لیتر به ارزش بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان (۵۰ سنت به ازای هر لیتر) در مصرف سوخت صرفه جویی خواهد شد.

      وی تأکید کرد: این در حالی است که طبق لایحه بودجه ۹۸ هزینه تکمیل محور ریلی چابهار ـ سرخس حدود ۱ میلیارد دلار برآورد شده و بر اساس تبصره ۱۹ این قانون، دولت مکلف است تا تأمین مالی و ساخت این پروژه را به بخش غیر دولتی واگذار کند.

      کارشناس حمل و نقل ریلی ادامه داد: با توجه به اینکه امکان تسری ظرفیت ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید از بخش ناوگان و نرم افزاری صنعت ریلی به زیرساخت ها و بخش سخت افزاری آن وجود دارد، بخش غیر دولتی می‌تواند با استفاده از مشوق‌های در نظر گرفته شده در این ماده قانونی، علاوه بر انتفاع از درآمدهای حاصل از حق دسترسی به ریل در زمان بهره برداری، از درآمدهای حاصل از استفاده از ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید نیز بهره مند شود.

      جدال پروبلماتیک‌ها: فقاهت یا ایرانیّت؟ – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

      خبرگزاری مهر، گروه دین واندیشه_ محمدرضا مرادی طادی*: اگر از منظر تاریخ فکر سیاسی معاصر به تحولات سدۀ اخیر – از پیشامشروطه تا اکنون و اینجا – نگاهی بیندازیم (سده‌ای که الزاماً و ضرورتاً نه صد سال است و نه باید باشد)، شاید بتوان گفت که این حوادث را می توان (از چنین منظری: تاریخِ فکرِ سیاسی) در چند پرده قرار داد: قانون خواهی عصر مشروطه؛ دولت خواهی عصر پهلوی؛ اسلام خواهی انقلاب و بعد از آن؛ و اکنون: جدال فقه سیاسی با اندیشۀ ایرانشهری.

      تمامی این صورت بندی‌های فکرِ سیاسی – که البته گه ‌گاه حامل رگه‌هایی از فلسفۀ سیاسی نیز بودند – کم و بیش خواهان برخورد با اصلی ترین پرسش این حوزۀ معرفتی بودند و می کوشیدند تا برای آن پاسخ/پاسخ‌هایی فراهم کنند: یعنی چگونه می توان در شهر (پولیس) زیست و سعادت (ادمونیا) مند بود؟ لذا با تسامح می توان گفت که پروبلماتیک اصلی فکرِ سیاسی از پیشامشروطه تا اکنونیّتِ ما، چگونگی حصول به «زیستِ سعادتمندانه در شهر» بوده است و تمامی دیگر مفاهیم همدسته از جمله عدالت، دموکراسی، آزادی بیان، پیشرفت (ترقی) و مانند اینها، همگی از توالی منطقی آن بوده‌اند.

      اکنون، در ادامۀ این سیر تاریخی صد و چند ساله، با دو دستگاه فکری کمابیش منسجم روبرو هستیم که در عرصۀ نظری، و هم چنین در بُعد عملی، با یکدیگر، به انحاء مختلف، زورآزمایی می کنند؛ که همان گونه که اکثر آگاهان به این مباحث اطلاع دارند، جدال فقه سیاسی (به مجاهدت داود فیرحی) و اندیشۀ ایرانشهری (به کوشش جواد طباطبایی) است. گفتار پیش‌رو می کوشد تا به شیوه‌ای مقایسه‌ای نگاهی کوتاه به سازۀ فکری آنها داشته باشد.

      از منظر تبار اندیشه به نظر می رسد که این دو دستگاه چندان تازه و نو نباشند. فقه سیاسی که مشخصاً از فقه مشروطه آب می خورد و فیرحی خود نیز حداقل در آثاری مثل جلد یکم «فقه و سیاست در ایران معاصر» بر این وامداریَش به فقه مشروطه – حداقل به عنوان آغازگاه بحثش – تصریح کرده است. اندیشۀ ایرانشهری نیز اسلاف قابل توجهی در جدالهای فکری معاصر داشته است و می توان در همین راستا یکی- دو جین از متفکران تند و تیز ایران‌خواه عصر پهلوی اول را نام برد. پس ظاهراً هیچ یک از این دو در خلاء شکل نگرفته‌اند و آبشخورهای فکری متأخری دارند.

      فیرحی سازۀ فقهی را از لایۀ اسلامیّتِ تمدن ما گرفته است و آن را بر مبنای مفاهیمی مأخوذ از تجدد «به صدا در آورده» است و در مقابل، طباطبایی نیز ایرانیّت ما را بیش و کم از منظری غربی/متجددانه بازخوانی کرده است و کوشیده تا تفسیری نوآیین از آن ارائه کند

      امّا از منظر مبانی معرفتی به نظر می رسد که یک منبع مشترک و دو منبع متفاوت دارند. منبع مشترک هر دو تجدد یا مدرنیته است و منبع متفاوت ایران و اسلام. یعنی از سه لایۀ عظیم معرفتی/هویتی که کلیّتِ حیات فکری ما و اضلاع تمدنی‌مان را تشکیل می دهد (ایران، اسلام، مدرنیته) – لایه‌هایی که در بیشتر تنشهای اندیشی/اجتماعی ما حاضر است؛ فیرحی سازۀ فقهی را از لایۀ اسلامیّتِ تمدن ما گرفته است و آن را بر مبنای مفاهیمی مأخوذ از تجدد «به صدا در آورده» است و در مقابل، طباطبایی نیز ایرانیّت ما را بیش و کم از منظری غربی/متجددانه بازخوانی کرده است و کوشیده تا تفسیری نوآیین از آن ارائه کند.

      اگر بپذیریم که زمان و مکان پیش شرطهای هرگونه آگاهی، از جمله معرفت سیاسی‌اند، از همین رو، می توانیم بگوییم که جای/گاه هم فیرحی و هم طباطبایی ایران+تجدّد است. با این توضیح که چون ایران (به رغم تصور رایج ایرانشهریان) نمی تواند یک کلیّت یکپارچۀ متصلّب بسیطی باشد که بر مبنای قاعدۀ همه یا هیچ یا باید تمام آن را پذیرفت یا تمام آن را به کناری نهاد، فیرحی مولفۀ فقه و شریعت آن (تمدن ایرانی) را گرفته است و تغلیظ کرده است و طباطبایی عنصر ایرانیّت آن را؛ پس از نظر «گاه‌شناسی» هر دو در زمان و زمانۀ تجدد ایستاده‌اند و از دید «جای‌شناسی» هر دو در ایران‌اند (و چه مضحکه است که بگوییم فیرحی التفاتی به مسئلۀ ایران ندارد، گویی که برای مثال، فقه مشروطه دربارۀ تحولات ژئوفیزیک مریخ صحبت کرده است!)؛ البته با این تفاوت که فیرحی می خواهد از منابع فکری موجود در لایۀ اسلامیّت تمدن ایرانی برای یک «تجدد سیاسی فقهی» بهره ببرد و طباطبایی به دنبال آن است تا از لایۀ ایرانیّت تمدن ایرانی به یک «تجدد سیاسی ایرانی» برسد.

      پس غایت القصوای هر دو هم متجددانه است و هم سیاسی و بی تردید «مسئلۀ ایران» در آغازگاه‌ها، در منابع و در دغدغه‌ها، در هر دو دستگاه فکری حاضر است، امّا با این حال، این دو، در دو ساحت متفاوت و مختلف قرار دارند؛ دستگاه فکری فیرحی معطوف ادارۀ دموکراتیک جامعه با امکانات فقه است (وجه تأسیسی و کم و بیش آینده‌گرا) و نظام اندیشی طباطبایی خواهان حفظ و تحکیم موجودیّتی به نام ایران (وجه تحکیمی و بیشتر گذشته‌گرا). یکی دربارۀ ادارۀ جامعه سخن می گوید و دیگری درباب بقای آن.

      فیرحی می خواهد از منابع فکری موجود در لایۀ اسلامیّت تمدن ایرانی برای یک «تجدد سیاسی فقهی» بهره ببرد و طباطبایی به دنبال آن است تا از لایۀ ایرانیّت تمدن ایرانی به یک «تجدد سیاسی ایرانی» برسد

      با توجه به آثار و مباحثی که فیرحی نوشته و طرح کرده است، تقریباً دستگاه فکری فقه سیاسی او را می توان با وضوح قابل توجهی ترسیم کرد. فیرحی می خواهد با توسل به تاکتیک «برجسته سازی امکانات دموکراتیک متون دینی»، دین را ابتدا از وجوهات اقتدارگرایانۀ آن تهی سازد و از منظری کاملاً مدرن تفسیری دموکراتیک از آن ارائه کند و نشان دهد که خوانشِ اقتداری از نص – که در سده‌های میانه شکل گرفت – تنها یک قرائت ممکن بود که وامدار نظام قدرت در همان دوره است و نه از ذاتیّات دین.

      فیرحی بعد از گرفتن حکم برائت از اقتدارطلبی برای متون دینی به سراغ ابزارهای فقهی موجود در شرعیات ما می رود و می کوشد تا از امکانات آن برای «تأسیس تجدد سیاسی» بهره ببرد. برای نمونه، تلاش سزاوار ستایش ایشان در کتاب «فقه و حکمرانی حزبی»  – بی توجه به این که موفق بوده یا ناکام – جدّ و جهدی بود برای کنار هم نهادن سازوکار تحزب و نظریۀ بازی (مأخوذ از غرب و تجدد) با مباحثی از فقه موسوم به «سَبق و رمایه» و خطر کردن بر این ادعا که «آن چه که خود داریم را چرا ز بیگانه تمنا کنیم؟» (این کنایه را از آن جهت آوردم که گونه‌ای خطرِ رادیکالِ بازگشت به خویشتنِ شرعی نیز در اندیشۀ فیرحی نهفته هست؛ به تعبیر خسروپناه – در نقد فیرحی –  : «غلیظ ترین نوع اسلامی‌سازی فقهی‌سازی[مفاهیم] است»؛ پس اندیشۀ فیرحی هم نمی تواند عاری از صبغۀ ایدئولوژیک باشد – بنگرید به نتیجه گیری مقاله).

      دستگاه فکری فیرحی معطوف ادارۀ دموکراتیک جامعه با امکانات فقه است (وجه تأسیسی و کم و بیش آینده‌گرا) و نظام اندیشی طباطبایی خواهان حفظ و تحکیم موجودیّتی به نام ایران (وجه تحکیمی و بیشتر گذشته‌گرا). یکی دربارۀ ادارۀ جامعه سخن می گوید و دیگری درباب بقای آن

      در همین راستا فیرحی می کوشد مباحث جدّی و پایه در این حوزه، از جمله انسان‌شناسی دموکراتیک/اقتدارگرا، مجاری تولید حق، قانون، عدالت و دیگر مفاهیم و موضوعات هم‌خانواده را مطرح کند و در همین چارچوب اولاً نشان دهد که نظام فکری شرعی ما هم بر خوانش دموکراتیک و هم بر قرائت اقتدارگرایانه از این مفاهیم و موضوعات گشوده است، فلذا ضرورتی ندارد که برای حصول به آنها از گسترۀ دین خارج شد و ناگزیر در ساحتی «سکولار» آنها را دنبال کرد و در ثانی، برای ادارۀ جامعه نیز می توان از همین امکانات درونی فقه بهره برد. پس عجالتاً می توان گفت که دستگاه فقه سیاسی فیرحی به دنبال پاسخ و راهکاری برای دو بحران بنیادین دولت در جهان مدرن است: بحران مشروعیت و بحران کارآمدی.

      در اینجا – برای همدلی با دستگاه فکری فقه سیاسی فیرحی – می توان (با تسامح بسیار) به چیزی به نام «دموکراسی به مثابه روش» متوسل شد. اگر بپذیریم که دموکراسی می تواند صرفاً شیوه‌ای صوری و فرمال از ادارۀ جامعه باشد و نسبت به محتوای خودش الزاماً سوگیری و تعیّنی از پیش داده نداشته باشد، پس نمی توانیم نظام فکری فیرحی را با ملاحظاتی که برآمده از دغدغه‌های سکولار و یا ایران‌گرایانه است، طرد و ترک کنیم. چرا که این دستگاه فکری اگر در «دموکراسی روشی» به قدرت برسد و به لوازم آن هم پایبند باشد، در ادعا بر سر حق ادارۀ جامعه، تفاوتی با دیگر نظام‌های فکری رقیب – برای نمونه مکاتب سکولار – ندارد.

      امّا همان گونه که گفتیم بحث فیرحی فراتر از دموکراسی به مثابه روش است و بلکه او اساساً مدعی است که اولاً قرائت دموکراتیک از نص هم ممکن است و هم از جهاتی واجب (شاید برای دفع [فاسدی؟] به نام سکولاریسم) و هم این که توان ادارۀ کارآمدِ جامعه بر مبنای امکانات درونی این متون وجود فراهم است و بنابراین نمی توان دین را با اتهامِ ناکارآمدی از حلقۀ مدعیان «ولایت بر مدینه» به کناری نهاد. پس مجموعاً فقه سیاسی فیرحی خواهان پاسخ/راهکارهایی برای بحران مشروعیت و بحران کارآمدی دولت مدرن است.

      فیرحی می خواهد با توسل به تاکتیک «برجسته سازی امکانات دموکراتیک متون دینی»، دین را ابتدا از وجوهات اقتدارگرایانۀ آن تهی سازد و از منظری کاملاً مدرن تفسیری دموکراتیک از آن ارائه کند و نشان دهد که خوانشِ اقتداری از نص – که در سده‌های میانه شکل گرفت – تنها یک قرائت ممکن بود که وامدار نظام قدرت در همان دوره است و نه از ذاتیّات دینامّا دستگاه فکری نظریۀ ایران طباطبایی، یا آن چه که در چند سال اخیر عموماً به نام اندیشۀ ایرانشهری شهرت یافته است، برای پرسش‌ها و پاسخ‌هایی که دستگاه فکری فقه سیاسی فیرحی طرح کرده است، چه چارچوبهای نظری بدیلی ارائه کرده است؟ نگارنده که در اثری تقریباً مبسوط – با دلایل و شواهدی کم و بیش مقبول –  نشان داده است که ادعای فیرحی مبنی بر غیبت جریان سیاستنامه نویسی در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران هیچ مبنایی ندارد (لذا راقم این سطور احتمالاً از تهمتِ مخالفت با اندیشۀ ایرانشهری مُبراست)، بعد از صَرف وقت بسیار برای یافتن جوابی حداقلی به پرسش پیش گفته، متأسفانه و شوربختانه به این پاسخ کوتاه و حیرت انگیز رسید: مطلقاً هیچ!

      شاید بتوان حیاتِ فکری طباطبایی را – تا اکنون –  به سه دوره بخش کرد: زوال اندیشۀ سیاسی؛ قدیم و جدید؛ اندیشۀ ایرانشهری. طباطبایی در دو دورۀ اول فکری خودش آثار تحقیقی بسیار ذی قیمتی را آفریده است و با طرح پرسش از ایران، مجاهدت فکری عظیمی را در انداخته است که دست کم بزرگترین دستاورد آن خروج دانشگاه از رخوت بی توجهی به اندیشۀ سیاسی و از آن مهمتر غفلت از «تأمل در مسئلۀ ایران» بوده است، امّا بخش سوم دورۀ فکری ایشان، عموماً و غالباً ژورنالیستی است که شامل سخنرانی‌های عامه فهم و مقالات و یادداشتهای جدلی گسترده – با موضوع ثابت حمله به این و آن – بوده است. اندیشۀ ایرانشهری، مشخصاً در همین دورۀ سوم، با این مختصاتی که اکنون مدّنظر است، طرح شده و از بدنۀ اجتماعی یارگیری و بارگیری[ایدئولوژیک] کرده است.

      تقریباً – و البته تا جایی که من می دانم – تاکنون هیچ صورتبندی دقیقی از چیستی و چگونگی اندیشۀ ایرانشهری ارائه نشده است، امّا با این حال، حدوداً، مشخص است که اندیشۀ ایرانشهریِ طباطباییِ متأخر با  مفهوم «انحطاط» که شاه کلید آثار اولیۀ ایشان بوده ارتباط تنگاتنگی دارد. مفهوم انحطاط بر آن بود که تمدن ایرانی-اسلامی از یک دوره‌ای به بعد دچار انحطاط شد و نه به این انحطاط آگاهی داشت و نه برای خروج از آن امکانات نظری. انحطاط در اینجا تقریباً در عرصۀ سوبژکتیو تمدن بود، ولی به نظر می رسد که طباطبایی از یک نقطه‌ای به بعد به این جمع بندی رسیده که اکنون تمامیّت و هستیِ تمدنی به نام ایران در خطر است و اگر فکری عاجل، و فوری و فوتی برای خطری که هستی تمدنی ما را نشانه گرفته نکنیم دیگر ایرانی نخواهد بود که فیلسوف روز مبادایَش بخواهد در مبانی انحطاط و راه‌های برون رفت از آن تأمل کند. در اینجا – به نظر می رسد؛ شاید؛ احتمالاً – دستگاه فکری طباطبایی از تأمل در معرفت شناسی به توجه به هستی شناسی گذر کرده است و با تغلیظ وجوهاتی از نظریۀ ایران خودش به اندیشۀ ایرانشهری رسیده است.

      دستگاه فقه سیاسی فیرحی به دنبال پاسخ و راهکاری برای دو بحران بنیادین دولت در جهان مدرن است: بحران مشروعیت و بحران کارآمدی

      این قالب از اندیشۀ ایرانشهری غالباً معطوف هستی و کیستی ماست. دفاع شورمندانه از موجودیتی به نام ایران – که اگرچه حدود و ثغور آن مشخص نیست، ولی فرض اولی این است که منظور سرزمینها و اقوام داخلِ مرزهای سیاسی فعلی‌اند – ترکیب بند این قالب است. در بیشتر مباحث مطروحه – چه قلمی و چه گفتاری – بسامد کلمۀ ایران و مفاهیم همبسته به شدت بالاست و عموماً بر این مفهوم انتزاعی و شبه ملکوتی (بی آن که ابعاد دلالت دقیق آن مشخص باشد) تأکید بسیار می شود. این که ایران در خطر است و بر ما فرض عین است که از موجودیّت و هویّت آن دفاع کنیم.

      اندیشۀ ایرانشهری در بی توجهی مطلق به پرسش‌ها و پاسخ‌هایی که دستگاه فکری فقه سیاسی فیرحی طرح کرده است، درباب این که نظام سیاسی مطلوبش چیست و در عصر ایرانِ مدرن پسامشروطه – که البته از منظر تاریخ فکر سیاسی و پروبلماتیکهایش کماکان در زمانِ اندیشی پیشامشروطگی سیر می کند – چگونه می توان به چنین نظامی دست یافت، تاکنون هیچ توضیحی نداده است. با این وصف اولاً نمی توان مقایسه‌ای محتوایی میان این دو دستگاه فکری انجام داد و در ثانی، درباب تخاصم و عداوت ایرانشهریان با فیرحی، جز این نمی توان گفت که اولاً کیست که از نیشِ کینِ اینان در امان مانده باشد؟ و دوماً، به نظر می رسد، که ماهیّت این عداوت را نه در جدال مفاهیم بلکه در ستیزش‌های اجتماعی و بدنه‌های حامی آنها بایستی پیگیری کرد.

      شاید بتوان حیاتِ فکری طباطبایی را – تا اکنون –  به سه دوره بخش کرد: زوال اندیشۀ سیاسی؛ قدیم و جدید؛ اندیشۀ ایرانشهری

      از نکتۀ دوم به بحثی مهم و تقریباً پایانی رهنمون می شویم: جایگاه دستگاه اندیشه فیرحی و طباطبایی در کجای تاریخِ فکرِ سیاسی معاصر قرار دارد و خواهد داشت؟ اگر بپذیریم که هر نظام فکری در واکنش به تحولات اجتماعی و تاریخی عصر خودش شکل گرفته و تقریباً به دنبال پاسخی برای آنها بوده است، شاید بتوان گفت که فیرحی تحولات تاریخی را «پروبلماتیزه» کرده است، ولی طباطبایی متأخر – احتمالاً ناخودآگاه و از سر عِرق ملی تحسین برانگیزی که دارد –  آنها را «ایدئولوژیزه» کرده است. در نسبت ایدئولوژیک بودگی یا پروبلماتیک بودگی، دستگاه نظری فیرحی اگرچه از خطر بازگشت‌گرایی و رگه‌های خفیفِ شکلی از گذشته‌گرایی تهی نیست، ولی غالباً معطوف «تأسیس در آینده» است، امّا وجه غالب اندیشۀ ایرانشهری گونه‌ای گذشته‌گرایی خام است که دائماً از «ما داشته‌ایم»ها سخن می گوید. این صبغۀ نوستالژیک بی تردید زایندۀ یک ایدئولوژی راست‌گرای رادیکال خواهد شد که اگر بدنۀ اجتماعی بر آن سوار شود چیزی جز خشونت‌های فراگیر از آن زاده نخواهد شد. شاید احتمال چنین خطری بوده که کسی چون اباذری – حال بگذریم از استدلالهای غالباً سست و بیان عموماً آشفته‌اش – را بر آن داشته تا ته رنگی از فاشیسم را در سیمای اندیشۀ ایرانشهری – در سویه‌ها و سایه‌های آن –  شهوداً ببیند.

      اندیشۀ ایرانشهری در بی توجهی مطلق به پرسش‌ها و پاسخ‌هایی که دستگاه فکری فقه سیاسی فیرحی طرح کرده است، هیچ توضیحی نداده است

      امّا درباب آیندۀ این دو دستگاه فکری باید میان اقبال اجتماعی و بقای‌شان در تاریخ اندیشه قائل به تفکیک شد. در عرصۀ بدنۀ اجتماعی – همان گونه که فیرحی خود گفته که جامعه هم در نام و هم در تمنیّاتش زنانه است و به دنبال تکیه گاه – به سختی می توان امیدوار بود که نظام فکری فیرحی با اقبال مواجه شود و احتمالاً در ستیز گفتمانی مورد عداوت و خصومت واقع می شود (که عجالتاً از سوی حواریونِ اندیشۀ ایرانشهری شده است) و آن را به عنوان دفاعی تئوریک از وضع فعلی نفی خواهند کرد. پس می توان انتظار داشت که صورتی کاملاً ایدئولوژیک شده از اندیشۀ ایرانشهری مورد اقبال گستردۀ بخشهای خاصی از جامعه قرار بگیرد، امّا بی تردید اندیشۀ فیرحی به دلیل پیوندی که با پروبلماتیک‌های معاصر دارد در تاریخ فکر سیاسی ما جایگاهی ویژه و ماندگار خواهد داشت.

      ولی به عنوان سخن پایانی، بایستی این پرسش را به پیش نهاد که آیا این دو دستگاه فکری با یکدیگر تباین ذاتی دارند؟ به نحوی که الزاماً پذیرش یکی منوط به نفی دیگری باشد؟ به نظر می رسد که می توان این دو را – البته با چکش کاری‌های تئوریک قابل توجه – در کنار یکدیگر حفظ کرد؛ چرا که یکی از آنان از هستی و کیستی ما دفاع می کند (که سزاوار ستایش است) و دیگری می خواهد ابزارهایی برای تمشیّتِ بهتر امورات‌مان در اختیارمان قرار دهد (که در شرایط غیاب آلترناتیوهای قابل توجه – که رقیبِ مُدعی هم تاکنون در این عرصه کاری نکرده –  این نیز سزوار ستایش است). پس تا بدینجا دلیلی یقینی و موجه برای کارزاری خصمانه میان دو اردوگاه نیست!

      *پژوهشگر و دکترای علوم سیاسی

      ارائه جدیدترین پروتکل های درمانی کودکان مبتلا به سرطان در محک – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

      علی قنبری مطلق، در گفتگو با خبرنگار مهر، با ارزیابی اقدامات موسسه خیریه محک در مرتفع ساختن دغدغه‌های کودکان مبتلا به سرطان اشاره کرد و افزود: محک به عنوان سازمان‌ مردم‌نهادی که مسیر توسعه و پیشرفت را پشت سر گذاشته، مرجعی معتبر برای دیگر سازمان‌های مردم‌نهاد حوزه سرطان است تا با مراجعه به آن بتوانند بستر مناسب‌تری را برای درمان سرطان ایجاد کنند.

      وی ادامه داد: این موسسه علاوه بر ایفای نقش به عنوان یک سازمان مردم‌نهاد، با تاسیس بیمارستان فوق‌تخصصی سرطان کودکان در سال ۱۳۸۶ به بسیاری از نیازهای کودکان مبتلا به سرطان و خانواده‌های آنها در زمینه دریافت خدمات درمانی و حمایتی پاسخ مثبت داد.

      قنبری مطلق تاکید کرد: جامع بودن موسسه محک باعث شده امروز جدیدترین پروتکل‌های درمانی، تسکینی و خدمات پس از درمان با شیوه‌ای مناسب در اختیار کودکان مبتلا به سرطان قرار گیرد که این امر ضمن جلوگیری از پراکندگی در ارائه خدمات به بیماران مبتلا به سرطان میزان اثربخشی درمان این بیماری را در کودکان زیر ۱۶ سال افزایش داده است.

      قنبری مطلق در ادامه به بیان فعالیت‌های شبکه ملی تشکل‌های مردمی و موسسات خیریه حوزه سرطان ایران اشاره کرد و گفت: هدف عمده وزارت بهداشت از تشکیل شبکه ملی سرطان کمک به هم‌افزایی سازمان‌های مردم‌نهاد در حوزه سرطان است. ایجاد ارتباط مؤثر میان سازمان‌های مردم‌نهاد حوزه سرطان موجب می‌شود تا این سازمان‌ها با استفاده از ظرفیت یکدیگر در راستای توانمندسازی خود در زمینه درمان سرطان و ارائه خدمات حمایتی به بیماران و خانواده‌هایشان قدم بردارند. در نهایت این شبکه با بهره‌مندی از ظرفیت تمامی سازمان‌های مردم‌نهاد حوزه سرطان می‌تواند نقش مؤثری در تبیین و تدوین برنامه ملی مدیریت سرطان ایفا کند.

      وی با اشاره به اقدام شبکه برای پیوستن به انجمن جهانی کنترل سرطان (UICC) که موسسه خیریه محک نیز از سال ۲۰۰۸ عضو آن است، اظهارداشت: پیوستن شبکه ملی سرطان به یک شبکه جهانی اقدام ارزشمند و مفیدی است چرا که این امر موجب معرفی مؤسسات مردم‌نهاد و خیریه‌های فعال حوزه سرطان در سطح بین‌المللی خواهد شد.

      رئیس اداره پیشگیری از سرطان وزارت بهداشت، گفت: ساخت حداکثر ۱۵ مرکز درمانی تخصصی دارای بخش خون و آنکولوژی کودکان در دستور کار وزارت بهداشت قرار دارد. در همین راستا شبکه ملی سرطان نیز با استفاده از ظرفیت جامعه مدنی و دریافت کمک‌های انسان‌دوستانه نیکوکاران نقش به سزایی در مدیریت و درمان بیماری سرطان ایفا خواهد کرد.

      آیت الله عیسی قاسم با آیت الله صافی گلپایگانی دیدار کرد – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

      به گزارش خبرنگار مهر، آیت الله عیسی قاسم که در ادامه سفر خود به ایران وارد شهر قم شده است، روز شنبه ضمن زیارت حرم کریمه اهل بیت(س) با تعدادی از اساتید حوزه علمیه قم دیدار کرد.

      رهبر شیعیان بحرین همچنین بر سر مزار تعدادی از مراجع تقلید و علمای حوزه که در حرم حضرت معصومه(س) دفن شده‌اند حضور یافت و فاتحه قرائت کرد.

      آیت الله عیسی قاسم همچنین امروز با حضور در بیت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی با این مرجع تقلید دیدار و گفت‌وگو کرد.

      تبلیغات شهری گرگان ساماندهی شود – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

      به گزارش خبرنگار مهر، محمدابراهیم جرجانی شامگاه شنبه در نطق پیش از دستور خود در صحن شورای اسلامی شهر گرگان اظهار کرد: در ورودی شرق گرگان از پل نصرآباد تا میدان معلم معضلات و مشکلات ایمنی و ترافیکی زیادی وجود دارد.

      وی افزود: دوربرگردان روبروی جرجان پنجم ترافیک اسفباری دارد و باید در خصوص ترافیک این نقطه اقدام عاجلی اندیشیده شود.

      جرجانی ادامه داد: وجود ترمینال و موقعیت خاص این منطقه سبب حجم زیاد خودروها شده و حتما باید قبل از عید واحد ترافیک شهرداری فکری به حال آن کند.

      وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: انعکاس خوب اخبار سبب زنده نگهداشتن امید در دل مردم می شود و شهرداری گرگان در این زمینه خوب عمل کرده است.

      جرجانی بیان کرد: شهر گرگان از نظر نظافت یکی از تمیزترین شهرهای کشور بوده و از لحاظ سیما و منظر هم اقدامات خوبی در آن انجام شده است.

      وی با اشاره به فرا رسیدن پایان سال و شب عید و حضور دستفروشان در معابر از شهرداری خواست تا در چند نقطه بازارچه تشکیل شده و آن ها ساماندهی شوند.

      نائب رئیس شورای اسلامی شهر گرگان با بیان این که تبلیغات شهری را دو ساله به بخش خصوصی می دهیم، اضافه کرد: باید تبلیغات شهری، هم از قرارگرفتن جایگاه و همخوانی با محیط ساماندهی شود.

      جرجانی تصریح کرد: پرداخت عیدی و پاداش نیروهای خدماتی و پرداخت حقوق پیمانکاران فضای سبز هم باید مورد توجه قرار گیرد.

      وی در پایان گفت که برای تمیزی و نظافت و جمع آوری نخاله از سطح شهر باید سایر دستگاه ها هم به شهرداری کمک کنند.

      دانلود آهنگ جدید